παλίνορτος
παλίνορτος, recurring, inveterate
πᾰλῐν-ορτος, ον, (ὄρνυμι)
- recurring, inveterate, μῆνις A. Ag. 154 (lyr.).
παλίν·ορτος, ος, ον [ᾰῐ] qui s’élance de nouveau, Eschl. Ag. 154.
παλίνορτος, nach EM. die eigentliche etymologisch richtige Form für παλίνορσος, ὁ πάλιν ὡρμημένος erkl., u. so steht Aesch. Ag. 153 παλίνορτος οἰκονόμος μῆνις, wo Schütz παλίνορσος ändert.
παλίνορτος
πᾰλίν-ορτος, ον,
= παλίνορσος
- recurring, inveterate, much like παλίγ-κοτος, Aesch.