πανίμερος
πανίμερος, all-lovely
πᾰν-ίμερος [ῑ], ον,
- all-lovely, prob. in Man. 5.78.
- II burning with desire, ardent, prob. in S. Tr. 660 (lyr.).
παν·ίμερος, ος, ον [ᾰ]
1 plein d’amour, Soph. Tr. 662 ||
2 tout à fait agréable, Anth. 2, 169.
Étym. π. ἵμερος.
πανίμερος, ganz, sehr ersehnt, reizend ; Christod. ecphr. 169 ; Maneth. 5.78.
πανίμερος
πᾰν-ί_μερος, ον,
- Iall-lovely, Anth.
- IIburning with desire, Soph.