παντάρχας
παντάρχας, lord of all
παντ-άρχας, α, ὁ, Dor. for -χης,
- lord of all, Ar. Av. 1059 (lyr.).
παντ·άρχας, ου (ὁ) [χᾱ] dor. maître de tout, chef suprême, Ar. Av. 1059.
Étym. π. ἄρχω.
παντάρχας, ὁ, = παντάρχης, Allherrscher, Ar. Av. 1058 u. Sp., die auch das Verbum πανταρχέω haben.