παράμιλλος
παράμιλλος, beyond rivalry
παρᾰμιλλ-ος, ον,
- beyond rivalry, Astyd. Eleg. 3 [AnthGr].
- II entering into competition, κατὰ τὴν τῶν ἀποδείξεων ἀκρίβειαν Iamb. Comm.Math. 23.
παρ·άμιλλος, ος, ον [ᾰμ] qui lutte contre, rival, Astydam. (Suid.), cf. Bgk Poet. lyr. t. 2, p. 326, 4e éd.
παράμιλλος, wetteifernd, Suid. v. σαυτὴν ἐπαινεῖς.