παραμίσγω
παραμίσγω, v. παραμείγνυμι.
παρα·μίσγω (seul. prés. et impf.) c. παραμίγνυμι, Hdt. 1, 203 ; 4, 61 ; Hpc. 475, 46 ; 660, 49, etc.
παραμίσγω, = παραμίγνυμι ; ὕδωρ, Her. 1.203 ; Hippocr.; ἅλμην παραμισγομένην τῷ ποτῷ, Ath. X.458 s.