παρασκευαστέος
παρασκευαστέος, one must prepare
παρασκευ-αστέος, α, ον,
- to be prepared, Nicostr. ap. Stob. 4.23.62.
- II -τέον, one must prepare or provide, τὸ μὴ κινδυνεῦσαι Pl. R. 467b; ὅπως μὴ . . Id. Grg. 480e; ὅπως εὐπειθεῖς οἱ ἄνδρες ὦσιν X. Eq.Mag. 1.7; τούτῳ πολλοὺς ἐπαινέτας π. Id. Mem. 1.7.2.
- 2 (from Pass.) one must prepare oneself, be ready, μηδὲν δεῖσθαί τινος Pl. Grg. 507d.
παρασκευαστέος, α, ον, qu’on peut ou qu’il faut préparer, Nicostr. (Stob. Fl. 74, 62); au neutre :
1 il faut préparer ou pourvoir à, acc. Xén. Mem. 1, 7, 2 ; Plat. Rsp. 467b ; avec ὅπως μή, Plat. Gorg. 480e ||
2 il faut se préparer ou être prêt à, avec l’inf. Plat. Gorg. 507d ; avec ὅπως, Xén. Hipp. 1, 7.
Étym. vb. de παρασκευάζω.
παρασκευαστέος, ον,
verb. adj. of παρασκευάζω
- 1one must prepare or provide, Plat., Xen.
- 2(from Pass.) one must prepare oneself, be ready, Plat.