παρηΐς
παρηΐς, cheek
πᾰρηΐς, ΐδος, ἡ,
- later form of παρήϊον, A. Ch. 24 (lyr.), Trag.Adesp. 548 (lyr.); παρειὰν προσβαλεῖν παρηΐδι E. Hec. 410; λευκὴν . . παρηΐδα Id. El. 1023: pl., διὰ παρηΐδων A. Th. 534:—contr. παρής, ῇδος, E. IA 187 (lyr.), AP 9.745 (Anyt.); pl. παρῇδες E. IA 681; dat. παρῇσι Phryn.Trag. 13 (lyr.).
παρηΐς, ΐδος (ἡ) joue, Eschl. Ch. 24 ; Eur. Hec. 410, etc. ; au plur. Eschl. Sept. 534 ||
➳ Par contr. παρῇς, ῇδος, Eur. I.A. 187 ; Anth. 9, 475 ; dat. pl. παρῇσι, Phryn. tr. (Ath. 564f); cf. παρειά.
παρηΐς, ΐδος, ἡ, = παρειά, παρήϊον ; στείχει δʼ ἴουλος ἄρτι διὰ παρηΐδων, Aesch. Spt. 516 ; πρέπει παρηῒς φοινίοις ἀμυγμοῖς, Ch. 24 ; λευκή, Eur. Med. 923 ; παρειὰν προσβαλὼν παρηΐδι, Hec. 410 ; Phryn. bei Ath. XIII.564f. S. παρῄς.
παρηΐς
πᾰρηΐς, ίδος, ἡ,
later form of παρήιον, Aesch., Eur.