παρηγόρημα
παρηγόρημα, exhortation, consolation
παρηγόρ-ημα, ατος, τό,
- exhortation, consolation, ἄτεγκτος παρηγορήμασιν A. Fr. 348; π. βίου Ph. 2.39; λυπουμένων S.E. M. 6.18.
- 2 remedy, Plu. Laud. 2.543a (pl.).
παρηγόρημα, ατος (τὸ)
1 exhortation, encouragement, Eschl. fr. 413 ||
2 consolation, Phil. 2, 39 ; d’où soulagement, remède, Plut. M. 543a.
Étym. παρηγορέω.
παρηγόρημα, τό, Zurede, Ermunterung ; ἄτεγκτος παρηγορήμασιν, Aeschyl. in B.A. 6.13 ; λυπουμένων, S.Emp. adv.mus. 18 ; Heilmittel, Sp., neben φάρμακα Plut. se ipse laud. 12 A.