περιαίρεσις
περιαίρεσις, stripping off
περιαίρ-εσις, εως, ἡ,
- stripping off, φλοιοῦ Thphr. CP 5.17.1, cf. Epicur. Ep. 1 p.15 U.; removal, extirpation, Antyll. ap. Orib. 44.8.26, Gal. 1.173; excision, Id. 10.887.
- II taking away a personʼs goods, etc., φιλονικία ἐπιθυμία περιαιρέσεως Stoic. 3.96.
περιαίρεσις, εως (ἡ) action d’enlever ou de couper autour, Th. C.P. 5, 17, 1.
Étym. περιαιρέω.
περιαίρεσις, ἡ, das Ringsherumwegnehmen, Theophr.