περιηγητικός
περιηγητικός, of or befitting a περιηγητής, traditional
περιηγ-ητικός, ή, όν,
- of or befitting a περιηγητής, traditional, ἡ κοινὴ καὶ π. δόξα Plu. E apud Delph. 2.386b; descriptive, βιβλία π. guide-books, QConv. ib. 724d; τὸ τῆς Παρθίας π. the handbook of Parthia by Isidorus of Charax, Ath. 3.93e.
περιηγητικός, ή, όν :
1 act. descriptif, Plut. M. 724b ; τὸ περιηγητικόν (s. e. βιβλίον) Ath. 93d, itinéraire descriptif ||
2 pass. répandu de tous côtés, Plut. M. 386b.
Étym. περιηγέομαι.
περιηγητικός, ή, όν, zum Herumführen, Erklären, Beschreiben gehörig, Sp.; τὴν κοινὴν καὶ περιηγητικὴν δόξαν εἰς τὸ μέσον προῆγον, Plut. de Εἰ ap. Delph. 4.