περιπταίω
περιπταίω, to stumble upon
περιπταίω,
- stumble upon, c. dat., Polyaen. 1.3.2; fall into, ἐνέδρᾳ Id. 4.2.18: mostly metaph. of calamity, Plu. Pyrrh. 10 (v.l.); ἑτέροις ἀφʼ ἑτέρων J. AJ 17.5.5; ὀλέθρῳ Tryph. 312: abs., Ph. 2.62.
- 2 fall in with, ὀνείδεσι f.l. for περιπεπτωκότων in Arist. Fr. 487.
περι·πταίω, se heurter contre, dat. Plut. Pyrrh. 10 ; Triphiod. 312 ; Jos. A.J. 17, 5, 5 ; fig. Arstt. fr. 445.
περιπταίω, darum oder drüber anstoßen, Plut. Pyrrh. 10 ; Maneth. 2.377 u. a.Sp.
περιπταίω
fut. σω
- to stumble upon, τινί Plut.