περιπτυχή
περιπτυχή, something which enfolds
περιπτῠχ-ή, ἡ,
- that which enfolds, used in pl. in poet. periphrasis, τειχέων περιπτυχαί enfolding walls, E. Ph. 1357; δόμων Ar. Av. 1241 (parody of E.); Ἀχαιῶν ναύλοχοι π. their naval cloak or fence, E. Hec. 1015; πέπλων π. Trag.Adesp. 91.
- II enfolding, embracing, περιπτυχαῖσι δὴ χέρας προσαρμόσασα E. Supp. 815 (lyr.); ἐν ἡλίου περιπτυχαῖς in all that the sun embraces, i.e. all the world, Id. Ion 1516.
περιπτυχή, ῆς (ἡ) [ῠ]
1 enlacement, Eur. Suppl. 815 au plur. ; fig. Eur. Ion 1516 au plur. ||
2 enceinte, pourtour, Eur. Ph. 1357 ; Ar. Av. 1241, etc.
Étym. περιπτύσσω.
1. omheining.
2. omhelzing;
περιπτυχή, ἡ, das Umfaltende, Umhüllende, das Umgeben, Bedecken ; die Bedeckung, Hülle, τειχέων, Eur. Phoen. 1366 ; ἐν φαειναῖς ἡλίου περιπτυχαῖς, Ion 1516, öfter ; περιπτυχαὶ δόμων, Ar. Av. 1241 ; πέπλων, Ath. III.107e.
περιπτυχή
περι-πτῠχή, ἡ,
- Isomething which enfolds, τειχέων περιπτυχαί enfolding walls, Eur.; δόμων Ar.; Ἀχαιῶν ναύλοχοι π. their naval cloak or fence, Eur.
- IIan enfolding, embracing, Eur.; ἐν ἡλίου περιπτυχαῖς in all that the sun embraces, i. e. all the world, Eur.