πολεμήϊος

πολεμ-ήϊος, α, ον, Ep., Ion., and Lyr. Adj.

• warlike, freq. in Hom. (esp. in Il.), πολεμήϊα ἔργα Il. 2.338, al.; π. τεύχεα 7.193, Hes. Sc. 238; πολεμήϊα, = πολέμια, v.l. in Hdt. 5.111; π. ἀοιδά war-note, of the trumpet, B. 17.4.

πολεμήϊος, ion. statt des ungebr. πολέμειος, kriegerisch ; oft bei Hom., bes. in der Il., immer in der Vrbdg πολεμήϊα ἔργα, 2.338 ; τεύχεα, Hes. Sc. 238. Auch Her. 5.111, τὰ πολεμήϊα δόκιμος.

πολεμήϊος

[πόλεμος.]

Of or for war, warlike : ἔργα Il. 2.338, Il. 5.428, Il. 7.236, Il. 11.719, Il. 13.727, 730, τεύχεα Il. 7.193 : ἔργα Od. 12.116.

πολεμήϊος : of or pertaining to war or battle, warlike.

πολεμήϊος, ον, Ionic adj.,for no Attic form in -ειος exists

• warlike, πολεμήια ἔργα Il.; τεύχεα Il.; πολεμήια= πολέμια, ων, τά, Hdt.