πολύμοχθος
πολύμοχθος, much-labouring, suffering many things
πολύ-μοχθος, ον,
- much-labouring, suffering many things, S. OC 165 (lyr.), 1231 (lyr., dub.), E. Hec. 95 (anap.), HF 1197 (lyr., Comp.), IA 1330 (lyr.).
- II Pass., won by much toil, toilsome, ἀρετά Arist. Fr. 675.1; κῦδος IG 3.1374; wrought with much toil, ἐλέφας Theoc. 28.8.
πολύ·μοχθος, ος, ον [ῠ]
1 qui éprouve beaucoup de souffrances, Soph. O.C. 165, 1231 ; Eur. Hec. 96, etc. ||
2 qui cause beaucoup de souffrances, Eur. Ph. 784 ||
3 qui coûte beaucoup de peine, Arstt. 2, p. 360 Poetæ lyrici græci, Bergk ; Thcr. Idyl. 28, 8 ||
Cp. -ότερος. Eur. H.f. 1196 ||
➳ Voc. poét. -ος, Eur. Ph. 784.
Étym. π. μόχθος.
1. zwaar beproefd:
2. waaraan veel moeite is besteed: fraai bewerkt.
3. inspanningen brengend:
πολύμοχθος, mit viel Arbeit, Mühsal, solche verursachend u. habend ; Ἄρης, Eur. Phoen. 791 ; γένος ἁμερίων, I.A. 1330 ; οὐκ ἄν γʼ εἰδείης πολυμοχθότερον θνατῶν, Herc.Fur. 1196 ; Soph. O.C. 162, 1233 ; ἀρετὰ γένει βροτείῳ, Arist. ep. 1.1.
πολύμοχθος
πολύ-μοχθος, ον,
- Imuch-labouring, suffering many things, Soph., Eur.
- IIpass. won by much toil, Anth.: wrought with much toil, Theocr.