προαιρετός
προαιρετός, deliberately chosen, purposed
προαιρ-ετός, ή, όν,
- deliberately chosen, purposed, Arist. EN 1113a10, Metaph. 1025b24. Adv. -τῶς Placit. 1.29.3, Gal. 19.452.
- II appointed as representative, in pl., ὑπὸ τᾶς πόλιος SIG 241.133 (Delph., iv B.C.).
προαιρετός, ή, όν :
1 préféré, Arstt. Nic. 3, 3, 17, etc. ||
2 que l’on choisit librement, que l’on décide spontanément, Arstt. Metaph. 5, 1, 5, etc.
Étym. vb. de προαιρέω.
προαιρετός, vorgenommen, vorsätzlich, freiwillig, Arist. eth. 3.3 u. Sp.
προαιρετός, ή, όν
from προαιρέομαι
- deliberately chosen, purposed, Arist.