προθυμητέον
προθυμητέον, one must be eager
προθῡμ-ητέον,
- one must be eager, c. inf., Pl. Phd. 90e, al., Plu. QConv. 2.723e: pl. προθῡμη-τέα, Pl. Lg. 770b.
προθυμητέον [ῡ] vb. du préc. Plat. Phæd. 90e, et προθυμητέα, Plat. Leg. 770b.