προκοίλιος
προκοίλιος, big-bellied, (metr.) having one syllable too many in the middle
προκοίλιος, ον, =
- ventrosus, Gloss.: of a verse, having a syllable too many in the middle, Ps.-Plu. Metr. 2; π. πάθος Eust. 12.34, 52.8.
προ·κοίλιος, ος, ον, au ventre proéminent, Rhét. 5, 594 W. ; Syn. Ep. 110 vulg. πρόκοιλος.
Étym. π. κοιλία.
προκοίλιος, mit vorstehendem oder hangendem Bauche, Sp.