προπήγνυμι
προ·πήγνυμι, rendre compact auparavant, d’où part. pf. au sens intr. προπεπηγώς, υῖα, ός, figé ou congelé auparavant, Diosc. 3, 92.
προπήγνυμι, [ῡ], auch προπηγνύω (s. πήγνυμι), vorn od. vorher befestigen ; προπεπηγός, vorn geronnen, Sp., wie Diosc.