προφοβητικός
προφοβητικός, apt to fear beforehand
προφοβ-ητικός, ή, όν,
- apt to fear beforehand, c. acc., πάντα π. Arist. Rh. 1389b29.
προφοβητικός, ή, όν, qui s’effraye d’avance, Arstt. Rhet. 2, 13, 7.
Étym. προφοβέομαι.
προφοβητικός, ή, όν, vorher fürchtend, Arist. rhet. 2.13.
προφοβητικός
from προφοβέομαι
προφοβητικός, ή, όν
- apt to fear beforehand, Arist.