πρόφρων

πρόφρων, ονος, ὁ, ἡ, (φρήν, φρονέω): poet. Adj.: prop.

• with forward mind, i.e. of oneʼs free will, οὐδέ τί πώ μοι π. τέτληκας εἰπεῖν ἔπος Il. 1.543; π. κεν δὴ ἔπειτα Δία Κρονίωνα λιτοίμην I should be fain to entreat Zeus, Od. 14.406: hence, kindly, gracious, willing, usu. predicative (as always when used of persons in Hom.), ὄμοσσον π. ἔπεσιν καὶ χερσὶν ἀρήξειν Il. 1.77; π. κατένευσε Κρονίων 8.175; ὁ δέ με π. ὑπέδεκτο 9.480, cf. Od. 2.387; π. Δαναοῖσιν ἄμυνεν Il. 14.71, cf. Sapph. 118; π. τελεῖν, ἀείδειν, Pi. P. 5.117, N. 5.22; προφρόνων Μοισᾶν τύχοιμεν Id. I. 4(3).43; καί σε . . π. θεὸς φυλάσσοι A. Ch. 1063; γενοῦ π. ἡμῖν ἀρωγός S. El. 1380; π. σε . . Ἑρμῆς Ἅιδης τε δέχοιτο E. Alc. 743 (anap.).
• • • 2 earnest, zealous, ὅτε δὴ . . π. ἐθέλοιμι ἐρύσσαι in earnest, Il. 8.23; οὔ νύ τι θυμῷ πρόφρονι μυθέομαι ib. 40; εἰ δὴ πρόφρονι θυμῷ . . ἀνώγει 24.140; ἀμύνειν π. θ. Od. 16.257; βοῦν π. θ. δασσάμενος προέθηκε Hes. Th. 536; also π. κραδίη Il. 10.244.
  • II Ep. Adv. προφρονέως willingly, readily, earnestly, π. μάχεσθαι 5.810, cf. 7.160; νήπια τέκνα π. ῥύοισθε 17.224; π. μιν τῖεν ἄναξ 6.173: later προφρόνως, φιλεῖν, φιλῆσαι, Thgn. 786, Pi. P. 2.16; ἐπιδεῖν A. Supp. 1 (anap.), cf. Ag. 173 (lyr.), Ch. 478 (anap.), Eu. 927 (anap.), 968 (anap.).

πρόφρων, ον, eigtl. mit vorgeneigter Seele, propenso animo, also geneigt, gewogen, wohlwollend ; καί μοι ὄμοσσον ἦ μέν μοι πρόφρων ἔπεσιν καὶ χερσὶν ἀρήξειν, Il. 1.77 ; οὐδέ τί πώ μοι πρόφρων τέτληκας εἰπεῖν ἔπος, 543, u. öfter ; ὅτε πρόφρων Δαναοῖσιν ἄμυνεν, 14.71 ; οὔ νύ τι θυμῷ πρόφρονι μυθέομαι, ich rede nicht von ganzem Herzen, mit voller Ueberzeugung oder parteiisch für die Trojaner, 8.40, vgl. 10.244 ; εἰ δὴ πρόφρονι θυμῷ Ὀλύμπιος αὐτὸς ἀνώγει, Il. 24.140 ; in welchen Verbindungen Andere erkl. »mit festem Willen, mit unabänderlichem Vorsatz« oder »auf seinem Willen bestehend« ; überall ist aber ein gemütliches Geneigtsein dabei zu denken ; ironisch ist die Vrbdg Od. 14.406 : πρόφρων κεν δὴ ἔπειτα Δία Κρονίωνα λιτοίμην, dann könnte ich wohl aus vollem Herzen, freudig zu Zeus beten ! d.i. ich könnte es nimmermehr. – So auch • adv. προφρόνως , ep. προφρονέως , z.B. μάχεσθαι Il. 5.810, τῖεν 6.173, ῥύοισθε 17.224. – Pind. πρόφρων ἄμβασε στρατόν, P. 4.191 ; δέξεται πρόφρων, 9.56 ; σύμμαχος, I. 5.28 ; προφρόνως ἐφίλασε, P. 2.16 ; ἀντέχομαι, N. 1.33 ; καί σʼ ἐποπτεύων πρόφρων θεὸς φυλάσσοι, Aesch. Ch. 1063 ; κλῦθί μου πρόφρονι καρδίᾳ, Suppl. 344, u. öfter im adv. z.B. πέμπετʼ ἀρωγὴν παισὶν προφρόνως ἐπὶ νίκην, Ch. 471 ; Suppl. 1 ; γενοῦ πρόφρων ἡμῖν ἀρωγός, Soph. El. 4372 ; sp.D., wie Ap.Rh. 2.802, 3.1188 u. in der Anth.

πρόφρων

-ονος

[προ- 1 + φρήν. With forward mind.]

Fem. (besides πρόφρων) πρόφρασσα.

Displaying zeal, eagerness, earnestness : ὄμοσσον ἦ μέν μοι π. ἀρήξειν (zealously) Il. 1.77, πῶς τίς τοι π. ἔπεσιν πείθηται; (with alacrity) 150. Cf. Il. 1.543 (readily gratifying me), Il. 8.23 (with a will), 175 (really meaning it), Il. 9.480 (with hearty hospitality), Il. 10.290 (with zealous solicitude), Il. 14.71, 357 (with all your energies), Il. 17.353 (with good spirit), Il. 21.500 (boldly), Il. 22.303, Il. 23.647 (gladly) : Od. 2.230= Od. 5.8 (with honest zeal), Od. 2.387 (willingly), Od. 5.143 (with sincere thought for his good), 161 (without grudging), Od. 8.498 (in full measure), Od. 9.355 (give me more and plenty), Od. 10.386 (in good earnest), Od. 13.359 (take thought for me and . . .), 391, Od. 14.54 (with hearty hospitality), 406 (should be fain to . . .), Od. 19.398 (solicitously), Od. 20.372, Od. 23.314.

Of the heart, zealous, eager, earnest : θυμῷ πρόφρονι (in earnest, really meaning it) Il. 8.40= Il. 22.184, Il. 24.140. Cf. Il. 10.244 : Od. 16.257.

πρόφρων (-ων, -ονα, -όνων.)

• 1kind, willing προφρόνων Μοισᾶν τύχοιμεν I. 4.43 ἐς πόλεμον ἆγε πρόφρονα σύμμαχον I. 6.28 esp. nom., gladly, readily, Μόψος ἄμβασε στρατὸν πρόφρων P. 4.191 θεός τέ οἱ τὸ νῦν τε πρόφρων τελεῖ δύνασιν P. 5.117 “νῦν δʼ εὐρυλείμων πότνιά σοι Λιβύα δέξεται εὐκλέα νύμφαν δώμασιν ἐν χρυσέοις πρόφρων” P. 9.56 πρόφρων δὲ καὶ κείνοις ἄειδʼ ἐν Παλίῳ Μοισᾶν ὁ κάλλιστος χορός N. 5.22 ὁ [Λοξ]ίας [πρό]φρων ἀθανάταν χάριν Θήβαις ἐπιμείξων Παρθ. 2. 4. adv., -ως, τὸν ὁ χρυσοχαῖτα προφρόνως ἐφίλησʼ Ἀπόλλων P. 2.16 ἐμὰν ποιπνύων χάριν τόδʼ ἔζευξεν ἅρμα Πιερίδων τετράορον, φιλέων φιλέοντʼ ἄγων ἄγοντα προφρόνως P. 10.66 ἐγὼ δʼ Ἡρακλέος ἀντέχομαι προφρόνως N. 1.33

πρόφρων , ονος (φρήν): adj., regularly used not as attributive but as adverb, cheerful (ly), gracious (ly), kind- (ly), zealous (ly), earnest (ly); ironical, πρόφρων κεν δὴ ἔπειτα Δία λιτοίμην, ‘in good earnest,’ i. e. I could not do it, Od. 14.406; as adj., θῡμῷ πρόφρονι, Il. 8.40.—Adv., προφρονέως (Il.).

πρόφρων πρό-φρων, ονος, ὁ, ἡ, φρήν

• • Iwith forward mind, hence zealous, willing, ready, glad to do a thing, Hom., etc.
  • • 2of acts, efforts, earnest, zealous, Hom.
  • IIEpic adv. προφρονέως, readily, earnestly, zealously, Il.; later προφρόνως Theogn., Attic