προχάνη
προχάνη, pretext
προχάνη [ᾰ], ἡ, Dor. -χάνα,
- pretext, Call. Cer. 74 (where -χανά codd.): pl., Id. Fr. 26; cf. προχαίνω; but Sch. S. Ant. 80 derives it from προέχομαι.
προ·χάνη, dor. προ·χάνα, ας (ἁ) [ᾰνᾱ] prétexte, Call. Cer. 73, fr. 26.
Étym. π. χαίνω.
προχάνη, ἡ, der Vorwand, Callim. Cer. 74 u. bei Schol. Soph. Ant. 79, wo es von προέχειν abgeleitet wird. S. oben προχαίνω.