πρόσαρσις
πρόσαρσις, administering
πρόσαρσις, εως, Ion. ιος, ἡ, (προσ-αίρω)
- administering or taking, ῥυφήματος Hp. Acut. 26, cf. Aret. SD 2.6, Gal. ap. Orib. inc. 6.32.
πρόσαρσις, ιος (ἡ) action de porter à la bouche, de manger, Hpc. Acut. 388.
Étym. προσαίρω.
πρόσαρσις, ἡ, = πρόσαρμα, Hippocr.