πτοία

πτοίᾱ, Ep. πτοίη Opp. H. 3.431, Nic. Al. 212: rarely πτόα, EM 695.1, v.l. in Ph. 1.531; and πτόη, LXX 1 Ma. 3.25, 3 Ma. 6.17: ἡ: (πτοέω):—

• terror, fright, Onos. 6.5; παραχὴ καὶ π. Plu. Fab. 11, cf. Ph. 2.204, al.; ἀμυδραὶ καὶ φαντασιώδεις π. Philostr. VA 7.14, cf. Plb. 1.39.14, 1.68.6.
• • II excitement, πάθος ἐστὶ πτοία ψυχῆς Zeno Stoic. 1.51, cf. Chrysipp. ib. 3.127; π. περὶ τὰ ἀφροδίσια, εἰς ἀφρ., Epicur. Fr. 458, Ael. NA 10.27; ἡ περὶ φιλοσοφίαν π. Procl. in Alc. p.43 C., cf. Plu. Profect. 2.83d: pl., Ti.Locr. 103b.

πτοία, ἡ, = πτόα ; καὶ παραφροσύναι, im plur., Tim.Locr. 103b ; Pol. 1.39.14 u. öfter ; ἐς κραδίην πτοίην βάλε, Nic. Al. 212 ; εἰς Ἀφροδίσια, Ael. H.A. 10.27 ; φόβῳ καὶ πτοίᾳ, Philostr.; ταραχὴ καὶ πτοία κατεῖχε τοὺς Ῥωμαίους, Plut. Fab. 11.