πτολεμίζω
πτολεμίζω, πτολεμιστής, πτόλεμόνδε, Ep. for πολεμ-.
πτολεμίζω, poét. c. πολεμίζω, seul. prés. Il. 21, 463 ; Hés. Sc. 358 ; impf. πτολέμιζον, Anth. App. 157 ; ao. πτολέμιξα, A. Rh. 3, 1234 ||
Moy. f. réc. πτολεμίξομαι, Sib. 5, 382.
πτολεμίζω, ep. statt πολεμίζω.
πτολεμίζω , πτολεμιστής
πτόλεμος
See πολεμίζω, πολεμιστής, πόλεμος.
πτολεμίζω : see πολεμίζω, etc.