πυγαῖος
πυγαῖος, of or on the rump
πῡγ-αῖος, α, ον, (πυγή)
- of or on the rump:
- I τὸ π.,= ἡ πυγή, Hp. Art. 57, 78, Arist. HA 620a15: pl., Archipp. 41 (s.v.l.), Sor. 1.102, Dsc. Eup. 2.56, Hsch., Phot.; τὸ π. ἄκρον, of a bird, Hdt. 2.76.
- II πυγαῖα, τά, in Architecture, = σπεῖρα, base of a column, Hsch.
- III = κατάπυγος, Suid.
- IV v. πυγλίον.
πυγαῖος, α, ον [ῡ] des fesses ; τὸ πυγαῖον, Archipp. (Sch.-Ar. Eq. 424) fesse ; τὸ πυγαῖον ἄκρον, Hdt. 2, 76, ou τὸ πυγαῖον, Hpc. Art. 823 ; Arstt. H.A. 9, 35, etc. le croupion.
Étym. πυγή.
πυγαῖος, [ῡ], zum Steiß gehörig, am Steiß ; τὸ πυγαῖον ἄκρον, der Bürzel der Vögel, Her. 2.76, wie Arist. H.A. 9.35. – Τὸ πυγαῖον, bei Sp. = πυγή, Poll. 2.183 ; – τὰ πυγαῖα in der Baukunst die Unterlage der Säulen, der Säulenstuhl, sonst σπεῖρα, VLL.
Nach Suid. auch = κατάπυγος.
Nach Suid. auch = κατάπυγος.
πυγαῖος
πῡγαῖος, α, ον
πυγή
- of or on the rump: τὸ πυγαῖον ἡ πυγή, the rump, Hdt.