πυγμάχος
πυγμάχος, one who fights with the fist, a boxer
πυγμᾰχ-ος, ὁ,
- one who fights with the fist, boxer, Od. 8.246, Pi. I. 8(7).68, Luc. JTr. 33.
πυγ·μάχος, ος, ον [ᾰ] qui lutte à coups de poing, particul. subst. ὁ π. athlète qui lutte au pugilat, Od. 8, 246 ; Pd. I. 8, 135 ; Luc. J. tr. 33.
Étym. πύξ, μάχομαι.
πυγμάχος, mit der Faust kämpfend, Faustkämpfer ; Od. 8.246 ; Pind. I. 7.63 ; Luc. Iov. Trag. 33 ; Theocr. 24.110 unterscheidet πύκται δεινοὶ ἑν ἱμάντεσσι u. ἐς γαῖαν προπεσόντες πυγμάχοι, die sich auf die Erde legten und rangen.
πυγμάχος
[πυγ-, πύξ + μάχομαι.]
One who fights with the fists, a boxer Od. 8.246.
πύγμᾰχος
- 1boxer Νικοκλέος μνᾶμα πυγμάχου κελαδῆσαι I. 8.62
πυγμάχος : boxer, pl., Od. 8.246†. (Cf. cut.)
πυγμάχος
πυγ-μάχος (ᾰ), ὁ,
πυγμή, μάχομαι
- one who fights with the fist, a boxer, Lat. pugil, Od., Pind., etc.