πόρις
πόρις, ιος, ἡ,
- πόρτις (q.v.), ἄγραυλοι πόριες Od. 10.410, cf. E. Ba. 737, Arat. 1120; of a girl, E. Supp. 629 (lyr.), Lyc. 184, etc. (Cf.Lat. pario, Lith. periù ‘hatch’.)
πόρις, ιος (ἡ) c. πόρτις, Od. 10, 410 ; Eur. Bacch. 737 ; fig. en parl. d’une jeune fille, Eur. Suppl. 628.
πόρις, ἡ, = πόρτις ; Od. 10.410 ; Eur. Suppl. 629, Bacch. 736 ; Arat. 1120.
πόρις
= ἧπόρτις Od. 10.410.
πόρις : see πόρτις.
πόρις, ιος, ἡ,
poetic for πόρτις, Od., Eur.