σαράπους
σαράπους, splay-footed
σᾰράπους, ποδος, ὁ, ἡ, acc. σαράπουν and, in Alc. 37B, σάραπον:—
- splay-footed, Alc. l.c., Gal. 19.136. (From σαίρω (B), = ἐπισύρων τὼ πόδε, D.L. 1.81; from σαίρω (A), = διασεσηρότας καὶ διεστῶτας ἔχουσα τοὺς δακτύλους τῶν ποδῶν, Gal. l.c.)
σαρά·πους, -ποδος (ὁ, ἡ) [ᾰᾰ]
1 qui a les pieds trop larges, Alc. (DL. 1, 81) ||
2 qui a les doigts des pieds trop écartés, Gal. Lex. Hipp. 19, 136.
Étym. σαίρω, πούς.
σαράπους, eigtl. Einer, der mit den Füßen kehrt, fegt, dah. der breite auseinanderstehende, Füße hat u. sie im Gehen schleppt, lat. plautus, od. nach Galen. Füße mit breit auseinanderstehenden Zehen.