σιμβληΐς
σιμβληΐς, ΐδος [ῐδ] adj. f. :
1 qui sert de ruche, A. Rh. 1, 880 ||
2 qui habite une ruche, Anth. 9, 226.
Étym. σίμβλος.
σιμβληΐς, ίδος, bes. fem. zu σιμβλήϊος ; πέτρα σιμβληΐς, eine den Bienen als Bienenstock dienende Felsenhöhle, Ap.Rh. 1.880 ; σιμβληΐδες μέλισσαι, Zonas 6 (IX.226).