σκελίς
σκελ-ίς, ίδος, ἡ,
- later form for σχελίς (q.v.).
- II v. σκελλίς.
σκελίς, ίδος (ἡ) v. σκελλίς, Agap. (Geop. c. 144) et σχελίς.
σκελίς, ίδος, ἡ, att. σχελίς, der Hinterfuß und die Hüfte eines Tieres, vom Schweine der Schinken, nach Hesych. der Teil vom Rückgrat an bis an den Unterleib ; σχελίδες ὁλόκνημοι, Pherecrat. bei Ath. VI.296a ; s. σχελίς.