σκοτομήνη
σκοτομήνη, a moonless night
σκοτο-μήνη, ἡ,
- moonless night, LXX Ps. 10(11).2, Aristid. Or. 24(44).51 (f.l. for -μαίνῃ), Democr. (?) ap.Et.Gen. s.v. γλαύξ.
σκοτο·μήνη, ης (ἡ) nuit obscure, litt. « où la lune ne brille pas », Arstd. t. 1, 570 ; fig. obscurité, trouble Spt. Ps. 10, 2.
Étym. σκότος, μήν.
σκοτομήνη, ἡ, = σκοτομηνία, LXX.
σκοτομήνη
σκοτο-μήνη, ἡ,
- a moonless night.