σκοτωματικός
σκοτωματικός, causing dizziness
σκοτ-ωματικός, ή, όν,
- causing dizziness, Dsc. 5.34.
- 2 suffering from it, Id. 2.70; -κὸν πάθος Gal. 8.201, Alex.Aphr. Pr. 2.71, etc.
σκοτωματικός, ή, όν [ᾰ]
1 qui concerne le vertige, Gal. De loc. affect. 8, 201 ||
2 sujet au vertige, Diosc. 2, 78 ; A. Aphr. Probl. 2, 71, etc. ||
3 Act. qui étourdit, qui cause des vertiges, Diosc. 5, 43.
Étym. σκότωμα.
σκοτωματικός, schwindlig, Schwindel erregend, Medic.