σπειρικός
σπειρικός, pertaining to a σπεῖρα Ι.9
σπειρ-ικός, ή, όν,
- pertaining to a σπεῖρα I.9, spiric, Procl. in Euc. p.112 F., Hero *Deff. 74.
σπειρικός, ή, όν, en spirale, Procl. Eucl. p. 31, 19.
Étym. σπεῖρα.