σπειραχθής
σπειραχθής, with heavy coils
σπειρ-αχθής, ές,
- with heavy coils, κνώδαλα Nic. Th. 399.
σπειρ·αχθής, ής, ές, qui se fatigue à se rouler en spirales, Nic. Th. 399.
Étym. σπεῖρα, ἄχθος.
σπειραχθής, ές, eine Last fortwindend, sich schwer fortwälzend, Beiw. der Schlangen u. anderer kriechenden Tiere, κνώδαλα Nic. Ther. 399.