συνακτικός
συνακτικός, able to bring together
συνακ-τικός, ή, όν,
- able to bring together, τὸ σ. καὶ κρουστικόν power of accumulation in oratory, of Demosthenes, Luc. Dem.Enc. 32: c. gen., ἁ δικαιότας κοινωνίας συνεκτικὰ καὶ συνακτικά Diotog. ap. Stob. 4.7.62; σ. τοῦ καταρτίζεσθαι μηρὸν ἐξαρθρήσαντα Apollon.Cit. 3.
- 2 of drugs, constrictive, Gal. 11.710.
- II conclusive, λόγοι Epict. Ench. 44, cf. Stoic. 2.78, Phld. Rh. 2.98S., S.E. P. 2.137, al. Adv. συνακτικῶς ib. 170.
συνακτικός, ή, όν :
1 propre à rassembler, à accumuler, gén. Diotog. (Stob. Fl. 48, 62) ; abs. Luc. Dem. enc. 32 ; Ps.-Jambl. Theol. arithm. 3, p. 16c ||
2 qui amène à conclure, propre à persuader, Epict. Ench. 44 ; Sext. P. 2, 137, etc. ||
Cp. -ώτερος, Ptol. Harm. p. 30a.
Étym. συνάγω, -ακτός.
συνακτικός, ή, όν, zusammenführend, anhäufend ; τὸ συνακτικὸν καὶ κρουστικόν wird als Eigentümlichkeit der Rede des Demosthenes bezeichnet von Luc. Dem. enc. 32, das Treffende, Zwingende in den Beweisen ; συνακτικὸς λόγος oft bei S.Emp., auch das adv., pyrrh. 2.170.
συνακτικός, ή, όν
- able to bring together, τὸ σ. power of accumulation in oratory, Luc.