συναρμοστής
συναρμοστής, one who fits together
συναρμ-οστής, οῦ, ὁ,
- one who fits together, λίθων Luc. Somn. 2; σ. ὁ θεός Theo Sm. p.12 H.
συναρμοστής, οῦ (ὁ)
1 celui qui ajuste ou arrange, Luc. Somn. 2 ||
2 fig. gouverneur-adjoint, Luc. Tox. 32.
Étym. συναρμόζω.
συναρμοστής, ὁ, der Zusammenfügende, Verbindende, – der Gefährte des ἁρμοστής, der den Staat einrichten, eine Verfassung einführen hilft, Luc. Tox. 32, somn. 2.
συναρμοστής
συν-αρμοστής, οῦ, ὁ,
- Ione who fits together, λίθων Luc.
- IIa joint-governor, Luc.