συναρωγός
συναρωγός, helper
συνᾰρωγός, όν,
- helper, h.Mart. 4, AP 6.259 (Phil.).
συν·αρωγός, ός, όν [ᾰ] qui vient en aide, auxiliaire, Hh. 7, 4 ; Anth. 6, 259.
συναρωγός, mit helfend, Gehilfe ; H. h. 7.4 ; Philp. 21 (VI.259).