συγκοίμησις
συγκοίμησις, a sleeping together
συγκοίμ-ησις, εως, ἡ,
- a sleeping together, lying with, ἡ τῶν γυναικῶν σ. Pl. R. 460b, cf. Phdr. 255e; μετὰ τῶν ἐραστῶν D.C. 79.13.
συγκοίμησις, εως (ἡ) action de coucher avec, gén. Plat. Phædr. 255e ; avec μετά et le gén. DC. 79, 13.
Étym. συγκοιμάομαι.
συγκοίμησις, ἡ, das Zusammen- od. Miteinanderschlafen, der Beischlaf ; Plat. Phaedr. 255e, Rep. V.460b ; μετά τινος, DC. 79.13.
συγκοίμησις, εως,
from συγκοιμάω
- a sleeping together, Plat.