σύρρηγμα
σύρρηγμα, clash, collision
σύρρηγμα, ατος, τό,
- clash, collision, φάλαγγος Plu. Glor.Ath. 2.350e codd. (fort. σύρραγμα).
σύρρηγμα, ατος (τὸ) conflit, choc, Plut. M. 550e.
Étym. συρρήγνυμι.
σύρρηγμα, τό, das Zusammenstoßen, -prallen, Zusammenrennen in der Schlacht, Sp.