σύρροος
σύρροος, flowing together, confluent
σύρροος, ον, contr. σύρρους, ουν,
- flowing together, confluent, Ti.Locr. 101e, 104a; λίμνη τῇ θαλάττῃ σ. Plb. 10.10.12, cf. 4.40.9: abs., Str. 4.1.2, al.; of an isthmus, σύρρουν ποτὲ ὑπάρξαντα, i.e. once covered by the seas, Id. 1.2.32.
- II σύρρους, ὁ, compluvium, Gloss.
σύρροος-ους, οος-ους, οον-ουν, qui coule avec, qui unit son cours à ou se réunit, en coulant, avec, dat. T. Locr. 101e, 104a ; Pol. 10, 10, 12 ; ὁ σ. Arstt. H.A. 10, 7, 12, confluent.
Étym. συρρέω.
σύρροος, zusammenfließend, durch den Fluß, das Fließen zusammenhangend ; Tim.Locr. 101e, 104a ; λίμνη τῇ θαλάττῃ σύρροος, Pol. 10.10.12. – Als subst. = σύρροια, Arist. H.A. 10.7.