ταρμύσσω
ταρμύσσω, frighten
ταρμύσσω,
- frighten, Lyc. 1177. (Hence ἀτάρμυκτος).
ταρμύσσω, c. ταρβέω, Lyc. 1177.
Étym. cf. ἀτάρμυκτος.
ταρμύσσω, = φοβεῖν, Suid. aus Lycophr. 1177 nach Emend.