τριχισμός
τριχισμός, alum
τρῐχ-ισμός, ὁ,
- = τριχίασις III.2, Paul.Aeg. 6.90. ῖτις, ιδος, ἡ, a sort of alum, so called from its fibrous nature, Dsc. 5.106.
τριχισμός, οῦ (ὁ) [ῐχ] fente de la finesse d’un cheveu, qui se produit dans les os, P. Eg. 6, 9.
Étym. θρίξ.
τριχισμός, ὁ, ein haarfeiner Riß im Schädelknochen, Paul.Aeg.