φθόριος
φθόριος, destructive
φθόρ-ιος, ον,
- destructive: esp. of means to produce abortion, πεσσός Hp. Jusj. 1; φ. ἐμβρύων Dsc. 5.67, cf. Sor. 1.60: φθόρια, τά, = φθορεῖα, Dsc. 2.164, Plu. Sanit. 2.134f.
- II φθόριον ἕδνον sum given to a bride as compensation for loss of virginity, PSI 9.1075.6 (v A. D.).
φθόριος, ος, ον, propre à détruire, particul. à faire avorter, Hpc. Jusjur. ; Diosc. 5, 77 ; τὸ φθόριον (s. e. φάρμακον) Plut. M. 134f, drogue pour faire avorter.
Étym. φθορά.
φθόριος, ον, geschickt zum Verderben, Zerstören, bes. φάρμακον, Mittel die Leibesfrucht zu töten und abzutreiben, Plut.