φιλοίκειος
φιλοίκειος, loving one’s relations
φῐλ-οίκειος, ον,
- loving oneʼs relations, Arist. VV 1251b35, OGI 335.20 (Pergam., ii B. C.), prob. in Arist. Rh. 1389a37, Hierocl. p.61 A.; τὸ φ. τῆς προαιρέσεως Plb. 31.28.9, cf. Cat.Cod.Astr. 2.161; πάθος family feeling, Ph. 2.74: as Subst., title of play by Timostratus, IG 2(2).2323.155.
φιλ·οίκειος, ος, ον [ῐ] qui aime les siens (sa famille, ses proches, etc.) Arstt. (Stob. 1, 18 fin) ; Pol. 32, 14, 9, etc.
Étym. φ. οἰκεῖος.
φιλοίκειος, seine Familie, seine Verwandten, Hausgenossen, seines Gleichen liebend ; Arist., de virt. bei Stob. Flor. 1.11 ; Pol. 32.14.9 ; Ael. H.A. 5.28.
φιλοίκειος
φῐλ-οίκειος, ον,
- loving oneʼs relations, Arist.