φίλοικτος
φίλοικτος, moving pity
φῐλ-οικτος, ον, = foreg., Sch. Il. 22.88.
- 2 moving pity, ἀπʼ ὄμματος βέλει φιλοίκτῳ with piteous glance shot from her eyes, A. Ag. 241 (lyr.).
φίλ·οικτος, ος, ον [ῐ] qui excite la pitié, Eschl. Ag. 240.
Étym. φ. οἶκτος.
φίλοικτος, Wehklagen liebend, gern wehklagend, um dadurch Andere zum Mitleid zu bewegen, Aesch. Ag. 232.
φίλοικτος
φίλ-οικτος, ον,
- moving pity, ἀπʼ ὄμματος βέλει φιλοίκτῳ with piteous glance shot from her eyes, Aesch.