φιλοπότης
φιλοπότης, a lover of drinking, fond of wine
φῐλο-πότης, ου, ὁ,
- lover of drinking, fond of wine, Hdt. 2.174, Hp. Aër. 1, Ar. V. 79, Eup. 208 (of Cimon), Antipho Soph. 76, Arist. HA 559b2, Pr. 874a37 (wrongly accented -πότων), Ath. 10.430c.
φιλο·πότης, ου (ὁ) [ῐ] qui aime à boire, grand buveur, ivrogne, Hdt. 2, 174 ; Hpc. Aër. 280 ; Ar. Vesp. 79 ; Eup. 2-1, 512 Meineke ; Arstt. H.A. 6, 2, 5 ; Ath. 433b.
Étym. φ. πίνω.
φιλοπότης, ὁ, Liebhaber des Trunks, Einer, der gern und viel trinkt ; Ar. Vesp. 79 ; Her. 2.174 ; Arist. H.A. 6.2.
φιλοπότης
φῐλο-πότης, ου, ὁ,
- a lover of drinking, fond of wine, Hdt., Ar.