φιλοποιός
φιλοποιός, making friends
φῐλοποι-ός, όν,
- making friends, τράπεζα Plu. Cat.Ma. 25; νόμος Hierocl. in CA 6 p.428 M.; τὸ φ. Plu. QConv. 2.612d, 632e.
- II = φιλεργός, Hsch.
φιλο·ποιός, ός, όν [ῐ] qui rend ami, qui concilie l’amitié, Plut. Cato ma. 25, M. 612d, 632e.
Étym. φ. ποιέω.
φιλοποιός, lieb machend, zum Freunde machend, Freundschaft stiftend, τὸ φιλ. τῆς τραπέζης, Plut. Symp. praefat. u. Cat. mai. 25.
φιλοποιός
φῐλο-ποιός, όν
ποιέω
- making friends, Plut.