φιλόκλαυτος
φιλόκλαυτος, fond of weeping
φῐλό-κλαυτος, ον,
- fond of weeping, ὑάκινθοι Nonn. D. 19.188.
φιλό·κλαυτος, ος, ον [ῐ] qui aime à pleurer, Nonn. D. 19, 186.
Étym. φ. κλαίω.
φιλόκλαυτος, gern, gewöhnlich weinend, klagend, Nonn. D. 12.158.