φιλόκροτος
φιλόκροτος, loving noise
φῐλό-κροτος, ον,
- loving noise, of Pan, h.Pan. 2.
φιλό·κροτος, ος, ον, qui aime le bruit, ép. de Pan, Hh. 18, 2.
Étym. φ. κροτέω.
φιλόκροτος, Lärm, Geräusch liebend, Beiwort des Pan, H.h. 18.2.
φιλόκροτος
φῐλό-κροτος, ον,
- loving noise, Hhymn.