φιλόπικρος
φιλόπικρος, fond of what is bitter
φῐλό-πικρος, ον,
- fond of what is bitter, Arist. EE 1227b11.
φιλό·πικρος, ος, ον [φῐ] qui aime l’amertume, Arstt. Eud. 2, 10.
Étym. φ. πικρός.
φιλόπικρος, das Bittere liebend, Arist. eth. Eud. 2.10.